Mən - Azərli Aytən Fariz qızı Kürdəmir rayonunun Atakişili kəndində dünyaya gəlmişəm. 6 yaşımdan etibarən Bakıda yaşayırıq. 2001-2012-ci illərdə Sabunçu rayonu Yeni Ramana qəsəbəsində yerləşən Rixard Zorge adına 90 saylı tam orta məktəbdə orta təhsilimi almış (məktəbə getməzdən ana dilimizin və rus dilinin əlifbasını artıq öyrənmişdim), elə həmin ildə də ADPU-nun Pedaqoji fakültəsinin "İbtidai sinif müəllimliyi" ixtisasına qəbul olmuşam. 2017-2019-cu illərdə ADPU-nun "Məktəbəqədər təlim-tərbiyənin metod və metodologiyası" ixtisası üzrə magistratura təhsili almışam. Doğma universitetimdə o qədər dəyərli və yüksək dünyagörüşlü pedaqoji heyətdən akademik bilik və bacarıqlar əldə etmişəm ki, bununla qürur duyuram! 

Tələbəlik illərimdən özünüinkişaf proqramlarına, inkişafetdirici müxtəlif təlimlərə qoşulmaqla uğurlu sertifikatlar əldə etmişəm. Magistratura təhsili müddətində müxtəlif kitablarda tezis, referat və məqalələrim dərc olunmuşdur. 

2019-cu ildə MİQ imtahanında 48 bal toplayaraq Şuşa rayon N. Gəncəvi adına Xankəndi şəhər 4 nömrəli tam orta məktəbdə artıq 3 ildir ki, pedaqoji fəaliyyət göstərirəm. 

3 illik təcrübə dövründə daima araşdırmalar etmiş, müxtəlif seminar, layihə və təlimlərə qoşulmuşam. 

Peşə fəaliyyətimi icra edərkən əsas amalım didaktik xarakterli dərslərlə öyrənənlərin dünyagörüşünü artımaqdır. Məlumdur ki, mövzuları təqdim etməyin müxtəlif üsulları var. Düşünürəm ki, standart dərs forması şagirddə çox az maraq oyadır. Ənənəvi və fəal təlim metodları ayrıca, bəzən isə sintez formada da təşkil edilə bilər. Məqsəd bütün şagirdlərin diqqətini mövzuya fokuslamaqdır. Burada müəllimin nitq mədəniyyəti, diksiyası çox vacibdir. Əyanilik prinsipi əsas olmaqla şagirdlərə problemli situasiyanı həll etməyə inkişafetdirici şərait yaradılmalı, informasiya müzakirə və mübadiləsinə diqqət edilməlidir. Hər fənnin öz maraq dünyası var. Məsələn, təsviri incəsənət dərsimizdə mən də şagirdlərimlə birgə mövzuya uyğun musiqi sədaları altında rəsm çəkir, bacarıqlarımızı üzə çıxarırıq. Həm əylənir, həm də öyrənirik. Sinif daxilində yarış xarakterli dərslər, imla, inşa, şeir müsabiqələri və s. sağlam rəqabət yaratmaqla şagirdləri stimullaşdırır, potensialı üzə çıxarmağa kömək edir. 

Şagirdlərimin istedad və bacarıqları ilə fəxr edirəm: kimi dünya coğrafiya xəritəsini və ölkələrin paytaxtlarını əzbər bilir, kimi tarixi gün və hadisələri araşdırmağı sevir və informasiyanı bizimlə bölüşür, kimi şahmatda mat etməyin yollarını bilir. İdman yarışlarında milli bayrağımızı fəxrlə yüksəldən şagirdlərimiz də var. Bir çox  musiqi alətlərində ifa edən şagirdlərimiz  müxtəlif yarışlara da qatılırlar. Şeir, rəsm, imla müsabiqələrində fəallıq göstərən şagirdlərim də az deyil. Hər biri bir incidir. 

Sinfimdə 40 şagird var idi. Artıq onlar ibtidai təhsil pilləsindən məzundurlar. Və onların arasında bir şagird var idi ki, mənə hər dərs sual hazırlayırdı. Xırda bir kağızda əlində bərk-bərk tuturdu. İstər ədəbiyyatdan müxtəlif qəsidə və qəzəllərdəki anlamadığı sözlərin izahını, istər digər yuxarı sinif fənlərindən tərif və düsturları. Mən də eynilə həmin vərəqdə cavablandırıb qaytarırdım. 1-ci sinfi başqa bir müəllimlə yekunlaşdırmışdı. Məni tanımağa çalışdığını valideynindən daha aydın öyrəndim. "Sizin çox şey bildiyinizi düşünərək həm də biliyinizi sınayır. Cavablarınızın dəqiqliyini görəndə sevinir". (Valideyn bunları deyərkən utanırdı). Maraqlı idi...müəllimi sevməyin və ona inanmağın fərqli bir durumu idi. Məni düşündürən isə əsas nəticə oldu... 

Fikrimcə, kənd və şəhər mühitləri arasında diqqəti cəlb edən fərqlər: məktəbin infrastrukturu, texniki baza. Ucqar kənd və rayonlarımızda hələ də təhsilsiz uşaqları xəbər alanda təəssüflənirəm. Onlar məktəbə getmək əvəzinə valideynlərinə kənd təsərrüfatı işlərində kömək edirlər. Bu iki işi birgə icra edən uşaqlar da az görməmişəm. Uşaqlıqdan zəhmətə alışdırılmaq gözəl olsa da, gələcəkləri məhdudlaşdırılmamalıdır. 

Dövr bir çox imkanlar təqdim edir, elm və texnologiya inkişaf etdikcə daha çox imkanlar yaranır. Sadəcə imkanı fürsətə çevirməyi bacaran aktiv düşüncəli, alternativləri olan təhsil menecerlərinə ehtiyac var. 

Bu faktdır ki, abituriyentlərin çoxu ali təhsil alır, lakin savad əldə edə bilmir. Bu mənada savadlılıq prinsipi əsas götürülməlidir. Peşə seçimi edərkən abituriyent daxili qüvvəsini nəzərə almalı, seçəcəyi ali təhsil ocağının onun inkişafına nə qədər və necə təsir edəcəyini hesaba qataraq yaxın gələcəyi üçün planlı olmalıdır. Çünki həyatının sütunu seçimlərin üzərində qurulur. Hər bir insan da seçdiyini yaşayır. 

Bir gün bir şagirdimdən belə bir fikir aldım: "Məncə, ən gözəl peşə müəllimlikdir. Polis olmaq istəyirəmsə, bu peşəni bilən müəllimlərdən öyrənəcəyəm. Həkimi də müəllim öyrədir, prezidenti də, müəllimi də müəllim öyrədir". Əlbəttə, müəllimlik vəzifəsindən qürurla danışan Ulu öndər Heydər Əliyev vaxtilə "Mən müəllimdən yüksək ad tanımıram" demişdir. 

İlk müəllimim anam olub. Tibb üzrə oxusa da, evdar xanımdır... Övladlarına elm aşılayan valideynlər çox dəyərlidir... 

İbtidai sinif müəllimimi çox müşahidə edirdim və çox sevirdim. Riyaziyyatdan 3-4 tapşırıq verəndə mən hər dəfə 3-4 səhifə işləyib dəftəri bitirirdim. Onu hirsləndirən bu davranışımı yuxarı sinifdə də davam etdirdim. Əsas sevimli fənnim riyaziyyat idi. Lakin Azərbaycan dilindən də 8-ci sinif kitabını yay tətilində bitirdiyimi yaxşı xatırlayıram. Müəllimin izahından öncə yeni mövzuları özüm öyrənib işləməyi çox sevirdim. Məncə, 2-ci bir şəxsin izahı insanda fərqli bir yanaşma doğura bilər, lakin özünün doğru formada öyrənib-anladığı heç unudulmur. 

Müəllimlik kitablardan oxunaraq öyrənilən bir peşə deyil. Düşünürəm ki, "müəllim doğulur". Müəllim "öyrədən" deməkdir. Doğru bildiklərini öyrədərək düz yol göstərəndir. Öyrənənlərin gələcəyinə işıq saçan mayakdır MÜƏLLİM!

Siz də müəllimlik hekayənizi, bu peşəni necə seçdiyinizi və müəllim olmağa necə qərar verdiyinizi bizimlə bölüşə bilərsiniz.

Qeydiyyatdan keçmək üçün link: https://ref.az/2r2ho8w